Use the tools you've got

For a long time there, I was convinced I needed a tool like Espresso or Coda to write my HTML and CSS. It had all these whizz-bang features and looked all pretty. That is, until I discovered I hadn't even scratched the surface of the capabilities of an application I already owned: TextMate. I had never explored the power of bundles and the shortcuts it enabled.

[caption id="attachment_108" align="aligncenter" width="300" caption="My two tools"][/caption]

Now my workflow consists of two applications for my front-end coding: TextMate and CSSEdit. And that is purely because it helps my mental model of keeping content and presentation separated. There was no need to buy expensive fancy new applications to get work done. Which is an important lesson to learn: try to make do with what you've got first, before you lust after the greatest and newest thing. Unless it's an Apple product, of course.

Inspired by minimalmac and minimalswitch.

Manic optimists

[caption id="attachment_103" align="alignleft" width="240" caption="A CC-licensed picture from Flickr"][/caption]

I've often been called a pessimist and a very negative person. I have to disagree. I have such high hopes of humanity that I'm continually disappointed, hence coming across as a negative person.

I do believe we live in a world of people who are manic optimists. They take a futile "fake it 'till you make it" attitude to happiness. That approach might work when you've got a case of the Mondays, but it doesn't do anything if there are fundamental parts of your life you are unhappy with. And rather than tackle or approach those, the manic optimists stay on the surface, obsessively convincing themselves they are not as miserable as they are feeling.

That is where the clash with people like me come, when they suggest that things could be better, the manic optimists are confronted with the fact that the status quo is not as satisfying as they try to believe it is. So, to maintain their own delusions we are branded as pessimists and troublemakers.

And I think this conflict  is the very reason there is so little change and improvement happening in the world. The manic optimists are clinging to the present state of affairs, preventing the "troublemakers" from doing their thing.

Auto Draft

Saving all those receipts from the internet in one place

If you're like me you probably buy a lot of stuff on the internet. So you get tons of pages and emails with receipts, often with important information such as serial numbers on them. So, how do we save those in one convenient place? Here's what I do:

[caption id="attachment_93" align="aligncenter" width="300" caption="Receipts folder on Dropbox"][/caption]

I have a folder in my Dropbox (because I want to be able to access it on all my machines) called "Facturen" (which is Dutch for receipts) where I save PDF-printouts of all the receipts I get on the internet, or in e-mails. I get them there from this handy little drop-down that comes in every print dialog in OS X:

[caption id="attachment_94" align="aligncenter" width="300" caption="Print PDF-dropdown"][/caption]

Now, that folder I made in Dropbox doesn't come in that menu by default, so we need to click on "Edit Menu..." to go to the following screen to add the Dropbox folder:

[caption id="attachment_96" align="aligncenter" width="373" caption="Here we add the Dropbox folder"][/caption]

Once you click on "OK", we can just cmd+p whenever we come upon a receipt, click the PDF-dropdown and select the receipt folder in Dropbox and a PDF of the receipt will be synced across all your devices. You'll never have to dig through your e-mail to search for that serial number again.

Game Dev Story

Game Dev Story, a game for the iPhone/iPod Touch, was recently mentioned on the Giant Bombcast. Interested in its premise (a Tycoon-like game about game development), I immediately downloaded it. I've been addicted ever since.

The cute Japanese pixel-art design and easy-to-learn gameplay has kept me playing for entire train rides. And weirdly, I've been exhibiting behavior in the game that I dislike in the real games industry. I'm playing it safe, I'd rather go for a sure-fire hit than try something and innovative. I release buggy games to make the last financial quarter so I can pay my staff and not go bankrupt.

I highly suggest you go and check it out!

PS: This blog is now in English.

Het einde van Lost zoog

SPOILER WAARSCHUWING! IK VERKLAP VAN ALLES IN DEZE BLOGPOST!

Ik was één van Lost's grootste fanboys. Ik verdedigde de motivaties van de schrijvers tot het bittere einde. De verhaallijnen begonnen bij elkaar te komen in het laatste seizoen. Eindelijk zou alles duidelijk worden, Damon en Carlton gingen hun meesterplan onthullen.

Wat we echter kregen was een hoop pseudo-spirituele onzin. Wat ontwijkende antwoorden in de trant van "het ging toch altijd om de personages?" En ik probeerde hier in te geloven. Als een goede volgeling papagaaide ik dat het een zeer voldoening gevend einde was. Maar, niets was minder waar.

Nu, maanden later, durf ik de waarheid te zeggen. Het einde van de serie was helemaal niet genoeg. Belangrijke verhaallijnen werden compleet genegeerd (Waarom konden vrouwen die zwanger worden op het eiland de geboorte niet overleven?), belangrijke mysteries werden met een simpele zin afgedaan (Oh, de fluisterende stemmen zijn zielen die op het eiland zijn blijven hangen) en in plaats van grote antwoorden kregen we een zoetsappige conclusie waar iedereen ineens netjes in koppeltjes was ingedeeld (Oh, de liefde van Sayid's leven was ineens Shannon en niet Nadia?).

Niet dat de rit niet leuk was. Met spanning wachtte ik elke aflevering van Lost af. Er zijn momenten geweest waar ik serieus met een open bek van verbazing achter de TV heb gezeten. Ik heb zes jaar lang genoten. Maar "it's the journey and not the destination" roepen is een zwaktebod. De schrijvers zijn erin gefaald een goed en kloppend einde neer te zitten. Dat doet niet het grondwerk af dat ze gelegd hebben, maar brengt wel de kwaliteit van het geheel omlaag. En dat vind ik jammer.

Wat vond jij van het einde van Lost? Ben je het met me eens of vond je het één van de meeste geniale eindes ooit? Dat kan namelijk, het met mij oneens zijn. Laat het weten in de comments.

Irritante kinders op Xbox live

Vorige week is Halo Reach uitgekomen (korte recensie: Beste Halo tot nu toe. Vind je niks aan Halo? Sla maar over), en het meeste aantrekkelijke aan de Halo games is natuurlijk de multiplayer. Nu is het enige tijd geleden dat ik online games gespeeld heb, en helaas kwamen alle vervelende kanten aan Xbox Live weer naar boven: irritante racistische, homofobische Britse tieners.

Je hoeft maar één zo'n opgefokt mannetje neer te schieten (wat, als je nog het niet geraden had, een belangrijk onderdeel van Halo is) en je wordt al voor faggot, nigger of cocksucker uitgemaakt. Nu is het niet zo dat ik zo'n teer zieltje heb dat ik niet tegen dit soort scheldpartijen kan, maar het feit dat deze jongetjes ongestraft hun gang kunnen gaan irriteert mij wel. Microsoft adviseert dan deze spelers te reporten maar dit heeft nooit effect. Er is wel een zogenaamde star rating bij elke gebruiker op Xbox Live, maar iedereen die meer dan 4 online potjes speelt heeft al de volle rating.

Een Xbox Live Gold account kost zo'n €6 in de maand, dat is niet veel, maar het is wel geld dat Microsoft van mij krijgt voor de mogelijkheid om online te spelen. De Sony Playstation daarentegen heeft geen maandelijkse kosten daarvoor. Dus ik verwacht wel enige kwaliteit voor dit geld. Waarom kan Microsoft niet als iemand gereport wordt een buffer van de audio van de desbetreffende speler opslaan en dan kijken wat hij allemaal zegt? En als het inderdaad zo'n gefrustreerde racistische puber is, gewoon keihard zijn account en console blokkeren? Dat zou namelijk het online spelen zoveel fijner maken.



Wat vind jij van Xbox Live? Herken je mijn frustraties? Wat vind je van mijn oplossing, te rigoureus? Laat het weten in de comments.